2008/Feb/20

วันนี้ มีบทความดี ๆ จาก คุณศิรวัฒน์ ลิปิพันธ์ ให้สัมภาษณ์ไว้นในหนังสือ แอล ฉบับเดือนกรกฎาคม เป็นบทความดี ที่ให้แง่คิดเกี่ยวกับชีวิตของคน เราลองอ่านดูนะ

 "ชีวิตของคนเราก็เปรียบเสมือผืนผ้า  ผ้าที่ถูกถักทอด้วยเส้นด้ายหลากชนิด บางตอนก็เป็นผ้าไหมเนื้อดี เส้นไหมราบเรียบ สวยงาม แต่บางตอนกลับถูกถักทอด้วยเส้นด้ายเนื้อหยาบ มีขมวดปุ่มปมให้คอยแก้อยู่เรื่อยไป เส้นทางบนผ้าผืนนี้ อาจไม่ใช่เส้นทางที่สะดวกนักสำหรับผู้สัญจร เส้นทางสายชีวิตของคนเราอาจแลดูไม่สวยงามนัก อันที่จริงก็เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิตของคนเราที่ต้องพบทั้งความสุขความทุกข์ปะปนกันไป ความสุขที่ได้เจอก็เมือนผืนผ้าส่วนที่ถักทอด้วยผ้าไหมชั้นดี ส่วนความทุกข์นั้นก็เป็นส่วนที่ถักด้วยด้ายหยาบๆ มีอุปสรรค ปุ่มปมมากมายให้แก้ไข จนทำให้เราเหนื่อยจนไม่ปรารถนาจะก้าวต่อไป แต่ความจริงแล้ว ทางสายไหมเปรียบได้ดั่งกำไรแห่งชีวิต เป็นส่วนที่ให้เราพักกายพักใจ เพื่อสะสมกำลังไว้ให้พร้อมที่จะได้นำไปใช้ในส่วนททางสายเนื้อหยาบนั้น
เส้นทางสายหยาบๆนั้น อาจเหมือนการขาดทุนของชีวิต แต่ความขาดทุนนี้ ทำให้เราได้เรียนรู้อุปสรรคและปัญหาก้คือบทเรียนอันยิ่งใหญ่ เป็นคำสอนให่เราทั้ง เรียน และ รู้ การดำรงอยู่ในสังคมอย่างกล้าแข็ง และสง่างาม แม้หนทางภายหน้าจะมีขมวดปมก็มิใช่อุปสรรคอันยิ่งใหญ่ต่อไป เพราะที่ผ่านมาปุ่ม ปม เหล่านั้นทำให้เราได้เรียนรู้ และคอยยำเตือน เมื่อเส้นด้ายขมวดปมก็ย่อมถูกคลายและแก้ออกได้ ทุกอุปสรรคล้วนมีทางแก้ไข ขอเพียงมุ่งมั่นอย่ายอมแพ้

 ไม่ว่าเส้นทางบนผืนผ้าจะมีระยะทางไกล้ไกลอีกสักเพียงใด ทุกสิ่งที่เราพบล้วนน่าอัศจรรย์ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเป็นบทเรียนบนเส้นทางชีวิตบนผ้าผืนนี้"

 

ปล.ช่วงเจ้าของบล็อกก็รู้สึกเหนื่อยมากทั้งกายและใจ ทำให้อาจจะไม่ค่อยได้เข้าไปเม้นท์ใคร และก็ไม่ค่อยได้ลงเรื่องดีๆมาให้อ่านกัน แต่ก็จะพยายามเข้าไปทักทายเพื่อนๆบ้าง อยากบอกทุกคนว่าอุปสรรคที่เข้ามาในชีวิตเรานั้นอาจะเป็นบทพิสูจน์อะไรบ้างอย่างสำหรับเราก็ได้น่ะ เจ้าของบล็อกพยายามคิดอย่างนั้นเพื่อให้เกิดความสบายใจ เพื่อนๆก็ลองคิดดูแล้วกันน่ะ  

edit @ 20 Feb 2008 10:05:33 by earth

2008/Feb/05

สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก็คิดอยู่ว่าเราก็ต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน เราก็มักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก็อาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง

เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม หรือบางทีเราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ  

แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ

แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ เหมือนความรักของพ่อแม่

เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยัง

คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่า คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า 

สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน

เรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้

เรามองความดีของคนตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตา

แล้วเราก็ตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที

เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา

เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

แต่ถ้าลองมองย้อนดู ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน

เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ

ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป กับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมอง

อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าว

เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี

เราจะได้ไม่รู้สึกผิดว่า เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ

edit @ 5 Feb 2008 10:54:31 by earth

2008/Jan/29

ดีไม่ดี...อยู่ที่ใจเรา
หัวเราะ...เมื่ออยากหัวเราะ
ร้องไห้...เมื่ออยากร้องไห้
และต้องหัวเราะให้ได้หลังร้องไห้ทุกครั้ง! อย่าทำอะไรที่ไม่อยากทำ...
จงทำอะไรที่ใจอยากทำ...! ตัวหนังสือ...เขียนผิด...ลบได้
การกระทำ...ทำผิด...เอาอะไรลบ นึกว่าหมากำลังไล่ฟัดซิ...!
...
จะได้รีบวิ่งรี่เข้าเส้นชัย...
...
ล้มเมื่อไหร่จะได้รีบลุก... ทุกย่างก้าว ของ ความฝัน คือ ย่างก้าว
ของ ความเหน็ดเหนื่อย
ทุกย่างก้าว ของ ความเหน็ดเหนื่อย คือ ก้าวย่าง ของ ความสำเร็จ
ต่อให้ทุกข์ที่สุด....ก็ต้องผ่านพ้นไปจนได้
เมื่อเรานั่งมองอดีต เรายังผ่านทุกข์มาได้ตั้งหลายทุกข์
ก็ในเมื่อ..ชีวิต...มันยังมีชีวิต
ขอแค่อย่าทุกข์ก่อนเจอทุกข์
หลังทุกข์ อย่าทุกข์อีก
ให้ทุกข์ แค่ตอนทุกข์
แล้วทุกข์ที่สุด...ก็จะเป็น ทุกข์ แค่นี้เอง!
ให้ทำหน้าที่ทุกหน้าที่ด้วยหัวใจ
ให้หัวใจตระหนักในหน้าที่....
แล้วเราจะไม่รู้สึกว่าหน้าที่เป็นหน้าที่
แต่เป็นการกระทำที่เกิดจาก...หัวใจเรียกร้อง...ต่างหาก
ดีไม่ดี...อยู่ที่ใจเรา...
ถ้าใจเรา...คิดดี เราก็จะเจอแต่สิ่งดีๆ
ถ้าเรามองในทางที่ดี...ใจเราก็จะรู้สึกดี
ถ้ากำลังใจดี...สิ่งเลวร้าย...ก็จะคลี่คลายเป็น...ดี!

 

ปล.ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคน รวมทั้งตัวเองด้วย  ยิ้มเข้าไว้น่ะ แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง.....(^ ^)

edit @ 29 Jan 2008 11:16:54 by earth